Baroux di Scottatura.
Baroux is een Pyreneese Herdershond, reu, geboren op 23 oktober 2002.
Hij is bij ons gekomen omdat hij bij zijn 1e eigenaar niet functioneerde.
Al op de leeftijd van 10 weken konden deze mensen bepalen dat de hond vals was en zijn zij op het aanbod van de fokker ingegaan om de hond te retourneren tegen restitutie van het volledige aankoopbedrag.
Willemine heeft toen Hèlen benaderd om de hond te "herplaatsen". Wij zijn vooraf een keer gaan kijken en zagen direct een pup die alle potentie had om uit te groeien tot een waanzinnig mooi exemplaar. Na het zien van Baroux hadden wij al onder elkaar gezegd dat de hond zelfs op een hond van "des Gambis" leek.
Hij had zo gefokt kunnen zijn door Kees Hoogervorst, want hij zat dichtbij Kees zijn ideaalbeeld van een Pyreneese Herdershond. De naam Baroux betekent heftig en dat is hij. Baroux is een hond met veel uitersten.
Hij kan waanzinnig lief, te fanatiek, veel te eigenwijs en heel erg mooi zijn. Kortom bijna alles kan hij zijn met “te” ervoor. Baroux is een hond met “looks”, zoals de Engelsen wel eens zeggen. Overal waar hij loopt valt hij op door zijn gedrag en zijn uiterlijk. Baroux is een fauve, langharige, Pyreneese Herdershond met allemaal dreadlocks in zijn vacht. Door die dreadlocks valt hij zelfs op tijdens shows en het is wel eens voorgekomen dat toeschouwers op show zelfs de ring in kwamen om te voelen of zijn vacht echt is. Baroux is tijdens de Winner zelfs zo opgevallen, dat we hem, op verzoek, in hebben laten schrijven bij een castingbureau voor dieren. Het inschrijven had al snel effect, want de eerste opdracht rolde al snel binnen. Zo speelde Baroux de hoofdrol in een campagne rond afvalscheiding van de gemeente Amsterdam. Hij stond hiervoor op posters in de abri’s, in advertenties in streekbladen en mocht hij 4 verschillende spotjes opnemen voor op ATV. De spotjes over medicijnen en over papier staan op youtube. Andere opdrachten waren, stand in voor zijn dochter bij sommige opdrachten, meespelen in spotjes voor de beste barbecueer van Nederland en een foto voor in de Margriet van december 2007. In 2008 is er een artikel over Baroux verschenen in het AD. In 2009 mocht Baroux in de oktober uitgave van de Wehkamp.

23 januari 2011. Al weken tobt Baroux met zijn gezondheid. Hij is al in november begonnen met kwakkelen. Vanaf kerstdagen ging hij aan de diaree. Starten met rijst en kip gaf geen resultaat en zelfs het voer van de dierenarts bracht geen oplossing.
Bij Menno Schokker, onze dierenarts, geweest. Hij heeft hem onderzocht en ons doorverwezen naar dr. Warmerdam, in Noordwijkerhout, voor een echo. Het onderzoek bij dr. Warmerdam gaf aan dat er een ontsteking aan het begin van de dikke darm zit en dat Baroux vocht in zijn lichaam vasthoudt. Hij zag niet wat het probleem was en verwees ons weer terug naar onze eigen dierenarts. Via Menno de ontlasting van Baroux ingestuurd om te laten analyseren. Gisteren telefonisch van Menno gehoord dat Baroux de bacterie campylobacter jejuni in zijn ontasting heeft. Bestrijden van deze bacterie is mogelijk, maar als er klachten met deze bacterie zijn, is de aanleiding meestal een ander iets. Veel honden krijgen de bacterie binnen zonder er klachten door te krijgen, maar als hun gezondheid uit balans is kan de bacterie vat op de hond krijgen. Volgende week gaan we weer naar Menno. Wordt vervolgt.

7 februari 2011 Vorige week bij Menno geweest. Samen met hem besloten om Baroux voorlopig 10 dagen op Baytril te zetten om de campylobacter jejuni te bestrijden en hem volledig op rijst met kip te houden. We hebben samen met Menno besloten om het medicijn dagelijks te injecteren zodat wij de zekerheid hebben dat hij zijn medicijnen binnen krijgt. Zelf injecteren is mogelijk omdat we de mazzel hebben een dierenarts assistente in huis te hebben en omdat wij in 2009 regelmatig geoefend hebben in het injecteren van gewonde schapen. Vandaag, na 7 dagen Baytril, zien we een Baroux die heel enthousiast weer rond rent. Hij is aan de magere kant, want hij is in al die weken 3 kg lichaamsgewicht verloren en weegt nu 10,1 kg. We wegen hem dagelijks en zien sinds zaterdag dat hij zijn eten weer verbruikt. De spanning is van zijn buik en hij is niet meer aan de diarree. We weten dat "een zwaluw nog geen zomer maakt", maar zo'n spreekwoordelijke zwaluw geeft wel aan dat er beter weer op komst is. We blijven Baytril spuiten t/m woensdag, de 10e dag, gaan daarna de rijst met kip afbouwen en brengen zo in kleine stapjes weer op zijn normale voer.

11 februari 2011 Afgelopen woensdag de laatste dosering Baytril aan Baroux gegeven. Hij zag er woensdag al veel beter uit als eerder dit jaar.
We zijn vanaf donderdag in stapjes overgegaan naar rijst met zijn eigen voer. Zelfs zonder medicijnen blijft het goed gaan. We hopen maandag hem weer volledig op zijn normale voer te hebben. Vanavond Baroux even op de weegschaal gezet. Hij weegt nu 10,8 kg en vreet als een bootwerker.

16 februari 2011 Gisteren contact gehad met Menno Schokker. Baroux krijgt weer dezelfde klachten als voorheen. Het is nog niet zo erg, maar omdat hij nog erg zwak is zijn we weer gestart met Baytril. We houden regelmatig contact met Menno om direct op veranderingen in te kunnen springen.

1 maart 2011. Gisteren bij Menno geweest. Het ging nog steeds niet goed met Baroux. Het bloedonderzoek naar de functies van de alvleesklier was binnen. In het bloed vond men geen aanwijzing om aan de functie van dit orgaan te twijfelen. Omdat Baroux nog steeds de diarree had, hebben we hem op Imodium gezet. Thuis weer eten gegeven en heel even leek alles binnen te blijven. Een goed teken tot 16.00 uur. Baroux begon weer tekenen te geven dat hij naar buiten moest en hij werd uitgelaten. Hij probeerde een paar keer te gaan zitten en af en toe leek het alsof er een sproeier aan zijn kont was verbonden. Met veel kracht spoot het "water" eruit. Even aangekeken en na een tijdje Menno weer gebeld. Besloten om het Imodium te verhogen en hem weer eten gegeven. Baroux begon weer iets te eten, maar in de loop van de avond begon hij weer over te geven. Vanaf dat moment ging het snel bergafwaarts. Hij moest steeds vaker naar buiten om zijn behoefte te doen, maar er kwam steeds weinig uit. Hij leek buiten als een soort zombie te staan en poogde soms te gaan poepen, maar er kwam niets anders dan vloeistof en wat rijstkorrels. Binnen at hij niets meer, maar nam wel regelmatig een beetje water. Het water kwam er steeds uit. Op een bepaald moment probeerde hij te braken en te poepen, maar er kwam haast niets meer. Om te monitoren waar we stonden met Baroux hem op een weegschaal gezet. Hij woog 8,3 kg, terwijl hij gisteren bij Menno nog 9,6 kg woog. Met pijn in ons hart besloten we op dat moment dat het we het moesten eindigen. Het leiden van ons maatje moest stoppen. Met heel veel emotie hebben we Menno gebeld. We konden voor de opening van de praktijk langskomen. Met tranen in onze ogen hebben we afscheid genomen van Baroux en hebben we hem in laten slapen.