ie niet bestonden maar honden die
vernoemd waren naar het gebeid waar ze in leefden en de functie die ze hadden.
Zo heeft hij de Pyreneese herdershond beschreven, nog voordat het een erkende
rashond was.
Het ontstaan van honden en in het bijzonder van Staffordshire Bull Terrriers
Inleiding
Ooit heeft het paard de titel nobel dier gekregen en uit eerbied voor dit
levende wezen hanteren we haast menselijke termen bij paarden. Als we een paard
in functie vergelijken met de hond, kunnen we vaststellen dat de hond minimaal
zoveel voor de mensheid betekend moet hebben.
Als we naar het ontstaan van de hond kijken, zien we een fenomeen waar we
genetisch gezien veel van terug kunnen vinden in de wolven, maar waarvan we
niets met absolute zekerheid weten. Alles is gebaseerd op genetische
onderzoeken, archeologische vondsten, gedragsonderzoek en de interpretatie
hiervan.
Er zijn verschillende theorieën over de afkomst.
Een genetisch onderzoek in Amerika heeft aangetoond dat de oorsprong van de hond
in de wolven te vinden is. Door een aantal bijzondere genetische overeenkomsten
van honden en wolven onderling, verwacht men een hondachtige aan de basis heeft
gestaan van wolven, honden en verwanten.
Ongeveer 100000 jaar geleden heeft die hondachtige geleefd.
Ontstaan van honden
De mensheid is ontstaan door de vindingrijkheid en vooral de onhebbelijkheid om
alles wat nuttig kan zijn te gebruiken. Zo heeft de mens eeuwen geleden ontdekt
dat de hond een nuttige bondgenoot is die het leven van de mens aangenamer kan
maken. Door gebruik te maken van de natuurlijke rollen die honden in een roedel
hebben, kon de mens honden zo manipuleren dat ze nuttige klusjes uitvoerden.
Honden hebben in een roedel allemaal een eigen functie. Zo heb je in een roedel
honden die het wild opsporen, honden die het opdrijven, honden die het doden,
honden die de roedel bewaken etc..
Doordat de mens de functies van de hond ook kon gebruiken voor hun eigen
"roedel" hebben ze honden met bepaalde kwaliteiten gebruikt voor de jacht, het
houden van een kudde en voor de bewaking.
Omdat de hond nuttig ingezet kon worden bij de mens, heeft juist de hond
bijgedragen aan de ontwikkeling van de mensheid. Het is niet ondenkbaar dat de
hond zelfs meer invloed uitgeoefend heeft op de ontwikkeling van de mens dan de
paarden.
Gedurende het verstrijken der eeuwen en door het isolement dat voor iedereen
gold, omdat de meeste mensen hun hele leven in hetzelfde gebeid bleven wonen,
ontstonden er in elk gebied nuttige honden. Nuttige honden die, doordat ze uit
dezelfde genenpool kwamen, op elkaar gingen lijken. Als iemand een nuttige
hond had en hij dit wilde behouden, ging hij naar een nuttige hond uit de buurt
en zorgde zo voor nageslacht. Door deze manier van selecteren gaf men de eerste
aanzet tot het ontstaan van rassen.
In de loop van de eeuwen ontstonden er steeds meer honden die niet alleen voor
hun functie gehouden werden, maar ook voor hun uitstraling.
Belangrijke mensen gaven elkaar honden die een bepaalde status aangaven. Zo
gaven vele rijken elkaar speciale jachthonden en waren er koningen die zelfs
gezelschapshonden erop na hielden.
Zelfs honden zoals de Chiens de montagne des Pyrénées, werden geschonken. De
Chiens de montagne des Pyrénées is een roemrucht ras dat erg populair was als
waakhond op o.a. kastelen. Wij kennen het ras onder de naam Pyreneese Berghond.
De berghond was populair vanwege de imposante witte verschijning en vanwege de
onwaarschijnlijk grote moed bij het beschermen van hun baas.
Ontstaan van Rashonden
De welvaart werd in Europa steeds groter en steeds meer gegoede bewoners vonden
het noodzakelijk om de honden aan te schaffen. Ook
vond men het steeds belangrijker om het luxe product meer aanzien te geven door
het tot een hoger niveau te verheffen.
Eind 19e eeuw en begin 20e eeuw werden daarom veel rassen erkend. Eigenlijk zijn
toen de meeste rassen niet ontstaan, maar bevestigd. In veel gebieden werden
rassen ontdekt die al eeuwen gevormd werden en waarbij de afstammelingen op
elkaar leken. Vaak waren het honden die al eeuwen een functie hadden en waarvan
men nu pas de homogeniteit van de groep ontdekten. Ook zag men allerlei honden
op oude schilderijen en kon men nog steeds exemplaren vinden met hetzelfde
uiterlijk.
De honden die door de gegoeden gehouden werden, werden als 1e verheven tot
rashond en bleven sommige gebruiksrassen alleen maar bestaan omdat ze in hun
werk uitblonken.
Pas als een gebruikshond erg opviel waren er mensen die het noodzakelijk vonden
deze gebruikshond te erkennen.
Rashonden in Nederland.
Een bekende Nederlander, die zich inzette voor de rashonden in bredere zin, was
Graaf H. A. van Bylandt.
In 1890 was de graaf gekozen als voorzitter van Cynophilia, een verenging die
zich in wilde zetten voor de rashond. Later is deze verenging samen gaan werken
met Nimrod, toen de verenging voor jachthonden, en hebben ze zo samen de basis
gelegd voor de huidige raad van beheer.
De graaf was erg bewogen met het fenomeen rashond en is de motor geweest voor de
1e hondenshow in Nederland die in 1890 in Scheveningen georganiseerd werd.
De graaf zijn betrokkenheid met de rashond ging erg ver, want, naast zijn inzet
in Cynophilia heeft hij ook veel rashonden buiten Nederland in kaart proberen te
brengen. Hij heeft alle honden, die hem opvielen als iets bijzonders, beschreven
in een aantal boeken. Vaak waren het rassen die niet bestonden maar honden die
vernoemd waren naar het gebeid waar ze in leefden en de functie die ze hadden.
Zo heeft hij de Pyreneese herdershond beschreven, nog voordat het een erkende
rashond was.
In 1894 presenteerde hij zijn eerste boek over honden, in 1897 kwam er een nog
een boek uit en omdat men internationaal het boek gevraagd werd kwam er in 1904
een encyclopedie van 2 delen uit, met de titel "dogs of all nations". De
encyclopedie was geschreven in het Engels, Frans, Duits en Nederlands. In deel 1
waren de zgn "sporting dogs" beschreven en in deel 2 de "Terriërs en de
non-sporting dogs". In die periode praatte men over sporthonden als men het had
over jachthonden of windhonden.
Graaf H. A. van Bylandt heeft met zijn boeken heel veel invloed gehad op de
rashond in binnen en buitenland.
Het ontstaan van de
Staffordshire Bull Terrier
In de encyclopedie wordt nergens melding gemaakt van de Staffordshire Bull Terriër. Wel staat er een Bull Terrier in beschreven die een beetje op de huidge Stafford lijkt.
De Staffordshire Bull Terriër is ontstaan uit het bullenbijten, een sport die
vroeger door rijken werd beoefend. Om te kunnen winnen en werd er in de fokkerij
gelet op een minimum aan hoogte en gewicht, met een maximum aan bijtkracht. De
ultieme selectie werd bepaald op in de ring, want de honden die het bullenbijten
niet overleefden konden niet gebruikt worden voor de fokkerij.
Zo ontstonden er sporthonden in elk deel van Groot Brittanie. Toen er een verbod
kwam op het bullenbijten, is men Bulldoggen anders gaan fokken. Er werd een
witte versie gefokt die Bull Terrier genoemd werd en er wam een Bulldog Terrier.
In de encyclopedie van Graaf H. A. van Bylandt staat alleen vermeldingen van de
Bull Terriër en de Bulldog. Als je de afbeeldingen bekijkt van de Bull-Terrier
zie je de vormen van een Staffordshire Bull Terriër. De afbeelding van de
toenmalige Bull-Terrier lijkt meer op de Staffordshire Bull Terriër dan op de
huidige Bulterriër.
De Staffordshire
Bull Terrier als rashond.
In 1935 is de rastandaard van de Staffordshire Bull Terriër
erkend door de Engelse Kennelclub. In Nederland is de
Stafford eind jaren '60 geïntroduceerd door Arie van Herpen en Nicolai Grishkov.
Martyrs Dutch Joe en Sevenoaks Slenkge waren de eerste Staffords die uit
Groot-Brittannië werden geïmporteerd. Uit een paring van deze twee honden werden
twee pups geboren, waarvan één, Melmar's Admiral Avalanche, Nederlands en
internationaal kampioen werd.
Zowel Arie van Herpen als Nicolai Grishkov gaven bekendheid aan de Staffordshire
Vanaf de 1e Stafford is het ras in Nederland uitgegroeid tot een
familie hond pur samg, Jammer genoeg zijn er ook mensen in Nederland die de
Stafford gekozen hebben vanwege de macho uitstraling. Teveel mensen willen die
macho uitstraling ook waar laten maken. Mede door deze liefhebbers van het ras
is in het verleden de pittbullwet uitgevaardigd. Door deze wet is er een signaal
afgegeven door de maatschappij dat agressie ongewenst is. Helaas is de wet in
2008 ingetrokken en is het nu niet meer strafbaar om een pittbull te hebben. Dit
kan nadelig gaan werken op de Stafford als rashond.
Fokkerij van Staffordshire Bull Terriërs
Vroeger moest men, voor zeer mooie rastypische exemplaren,naar Groot Brittannië.
Dat is ook logisch omdat men daar de grootste populatie Staffords heeft. De
Stafford zie je daar op elke hoek.
De laatste jaren zijn er een aantal fokkers in Nederland ook in staat gebleken
om een hoge kwaliteit Staffords te fokken. De kwaliteit is zo hoog dat ze zelfs
in Groot Brittannië succes hebben op shows. Het is in Groot Brittannië de laatste
jaren meerdere malen voorgekomen dat een Nederlander met zijn Stafford geplaatst
werd op een show. Er zijn zelfs Staffords uit Nederland die voor het leven
geplaatst zijn voor de Cruft’s. Deze ontwikkeling is iets een pluim voor de
inspanning van de Nederlandse fokkers.
De Staffordshire Bulle Terrier is in Nederland een populaire hond. In 2008 stond de Staffordshire Bull Terrier op de 5e plaats van verkochte rashonden. Er werden 1360 pups en 32 volwassen honden ingeschreven.