Al dagen voor de 29e waren we bezig om de temperatuur van Vavite op verschillende momenten van de dag te meten. Zo konden we een goed beeld krijgen van haar temperatuur en konden we dit gebruiken om te bepalen wanneer alles ging beginnen.
Haar temperatuur varieerde van 38,08°C tot 37,34°C.

29 april 2010
Vavite haar temperatuur beeld veranderde. Om 07.55 uur was ze nog 37,97°C en omdat ze diverse seintjes is de meting om 10.04 uur herhaald. Bij die meting was ze ineens 36,78°C, dit was voor ons het seintje dat alles in gang gezet was.
12.00 uur, Vavite was net uitgelaten en toch liet ze een plas in huis lopen.
12.05 uur, Vavite springt uit eigen beweging in de werpkist.
12.06 uur, Vavite verliest vocht en hijgt. Ze heeft waarschijnlijk weeen.
12.45 uur, Vavite verliest weer vocht.
13.18 uur, Vavite gaat in de werpkist liggen, likt aan haar vulva, gaat meer hijgen, kijkt vragend naar haar buik en gaat op haar linkerzij liggen.
Baroux wilt steeds naar de werpkist. Hij mag er niet bij van Vavite. Gefrustreerd blijft hij naast de werpkist zitten als een soort bewaker.
14.42 uur, Vavite ligt nog steeds in de werpkist. Ze wisselt af en toe van zij en ligt dan rustig. Ze haalt wel steeds sneller adem.
15.49 uur, de temperatuur van Vavite was 37,05°C.
19.39 uur, nog steeds hetzelfde beeld bij Vavite. De temperatuur gecontroleerd en die was nog steeds 37,05°C.
20.20 uur, Vavite begint weer meer te hijgen. Zelfs toen Bas binnen kwam bleef ze in de werpkist liggen. De voorlaatste tepel (geteld vanaf de achterste) scheidt melk af.
20.32 uur, Vavite wordt weer onrustiger en likt haar Vulva.

30 april 2010
01.15 uur, alle honden laten we uit en gaan naar de andere kamers. Iedereen gaat slapen. Hèlen besloot 's-avonds om bij Vavite te blijven.
02.45 uur, Vavite verliest vocht en slijm. Ze likt haar buik en tepels.
08.00 uur, nog steeds niets. Vavite begint heel onrustig te worden, draait steeds en...
08.15 uur, de eerste pup. Een teef, maar jammer genoeg dood. Heeft zo te zien klem gezeten
 en weegt maar 71 gram.
08.30 uur, de tweede pup. Een reu, reageert direct op zijn geboorte door binnen enkele minuten te gaan piepen. Is heel snel al in de werpkist aan het "zwemmen". Gewicht ca. 98 gram.
08.49 uur, de derde pup. Een teef, reageert ook direct op zijn geboorte door snel tekenen van leven te vertonen. Zwemt al snel met haar broer door de werpkist. Gewicht ca. 117 gram.
09.42 uur, de vierde pup. Een teef, reageert niet direct, maar met wat hulp, van ons en van de moeder, geeft ook zij snel tekenen van leven. Gewicht ca. 99 gram.
10.30 uur, de puppen drinken voor het eerst. Zo te zien heeft Vavite voldoende melk, want als de puppen tegen de tepels aan komen komt er al melk uit.
11.00 uur, Vavite hijgt en trilt nog wel, maar perst niet meer. Ze heeft wat gegeten en gedronken.
11.45 uur, Hèlen is even naar buiten geweest om Vavite te laten plassen. Ze deed niets en wilde zo snel als mogelijk terug naar haar pups. Tijdens haar uitje is het hok verschoond.
14.30 uur, de andere honden zijn uit hun isolement gehaald. Ze mogen nu ook in de woonkamer waar de bevalling plaats heeft gevonden. We hebben wel dat deel waar de werpkist stond afgezet met een hek. Baroux en Lass vinden het gepiep van de pups wel raar en de grote kop van Uilleam kijkt regelmatig verliefd om het hoekje naar de pups. Uilleam is namelijk gek op pups, maar hij is te groot en te lomp om voorlopig in hun buurt te zijn. De rest van de beestenbende kijkt regelmatig vragend richting de piepgeluiden.

1 mei 2010
04.00 uur. Achteraf een k.... dag. Hèlen en Manon waren 's-avonds bij de pups en Vavite gebleven. Manon is rond 04.00 uur naar bed gegaan. Hèlen en Manon hadden ontdekt dat de zwaarste teef geen teef was. Er zat nog een klein dingetje onder de navelstreng die gelukkig niet weg was gelikt door Vavite. Tijdens hun verzorging hadden ze problemen met de lichtste reu. Hij at slecht en op advies van de dierenarts (Manon haar baas) zijn ze de pup extra ondersteuning gaan geven met druivensuiker.
07.00 uur is Hèlen naar bed gegaan. André heeft haar afgelost.
08.15 uur, de pups zijn gecontroleerd en de reu die het slecht doet woog slechts 91 gram. Alles in het werk gesteld om hem toch wat eten binnen te krijgen. Samen met Bas, onze jongste, veel aandacht besteed aan het lichte pupje. Ondanks alles  werd hij steeds zwakker en toen we hem eindelijk zo ver hadden dat we dachten dat hij wat ging eten .....................
09.35 uur, de lichtste reu is overleden. Heel voorzichtig de pup weggehaald bij Vavite. Door de drukte van de 2 levende pups merkte Vavite haast niets. Ze is hem de eerste uren wel soms gaan zoeken, maar naar mate de dag vorderde raakte ze haar drang tot zoeken steeds meer kwijt.
De rest van de dag was alleen maar de pups controleren en Vavite begeleiden in het verzorgen van haar pups.

2 mei 2010
de 2 pups gewogen. De reu was 133 gram geworden en de teef 107 gram. Beide pups bleven levendig en poepten er regelmatig op los. De pups zijn zo levendig en alles gaat nu zo goed, dat de angst is verdwenen nog een pup te verliezen.

3 mei 2010
de pups gewogen. De teef was 's-morgens 103 gram. Voor de zekerheid puppiemelk gehaald om de teef extra voer te geven en besloten het wegen van de pups meerdere keren per dag te doen. Om 09.30 uur een voeding puppiemelk gegeven, er kwam slechts 2 gram in, maar bij de 2e weging na 3,5 uur was ze toch aangekomen naar 107 gram. Ergens had ze voer binnen gekregen, gelukkig zo de bevestiging gekregen dat puppiemelk overbodig was.

4 mei 2010
00.40 uur voor het slapen gaan even wat foto's gemaakt. De leukste foto was het zuipfestijn bij mams.
04.00 uur werd Hèlen wakker omdat Vavite op de slaapbank stond met een pup in haar bek. Hèlen schrok zich wild en dacht eerst aan problemen. Al snel bleek dat Vavite gewoon haar opzocht met haar nest. Ze vond het warmer bij Hèlen als in haar werpkist. Hèlen heeft de pups direct naar de werpkist gebracht.
07.00 uur de pups gewogen. De teef was 113 gram en de reu 149 gram.
09.00 uur gingen de andere honden naar buiten.
Vavite hoorde dit en voor het eerst sinds 30 april rende ze met de andere mee naar de voordeur.

5 mei 2010
Het verzinnen van de namen is begonnen. De papieren moeten naar de raad verzonden worden voor de stambomen en de namen moeten er al op komen. Voor de reu was het erg moeilijk.
Gezien zijn groeisnelheid werd hij door velen al snel "the blop" genoemd en een onverlaat wist zelfs de naam goliath te verzinnen. Al die namen zijn ontstaan door het geweld waar deze reu mee door de werpkist tijgert. Jammer genoeg (of misschien gelukkig) beginnen beide namen niet met een F en kunnen ze niet gebruikt worden. Zoals het een Pyreneese Herdershonden fan betaamt, adopteren we altijd de letter van het jaar voor de rashonden in Frankrijk en volgens ons lijstje over de LOF namen is in 2010 de F aan de beurt.
Na veel vijven en zessen hebben we de namen Foudre, voor de reu, en Fayence, voor de teef ,opgeschreven.
Foudre betekent flits, bliksem en bliksemsnel. La Foudre is ook een Frans historisch motormerk. Met die naam probeerde men potentiële kopers van motoren te wijzen op de snelheid van het fenomeen motorrijden. Zo hadden de Fransen het merk La Foudre en kwam je in Duitsland Flottweg tegen (want met hun motoren was je flott weg).
Fayence is een authentiek provinciaals plaatsje in het zuidoosten van Frankrijk, vlak bij de Middellandse zee, in de buurt van Monaco. Het plaatsje ligt in het gelijknamige kanton Fayence.

7 mei 2010
Even bij de dierenarts geweest voor een klein plekje op het pootje van Fayence. Vavite heeft beide pups de eerste week heel erg schoongemaakt en tijdens deze acties is er een heel klein wondjes ontstaan op het pootje van Fayence. De dierenarts heeft even gekeken en een zalfje meegegeven om te voorkomen dat het een probleem zal worden.
Net als veel andere momenten ook vandaag weer een aantal foto's gemaakt in de slaapkamer van Vavite. Een foto die op viel was de foto die bijgevoegd is.

8 mei 2010
Weer een ......... dag. De teef is overleden. Ze was net sinds een paar dagen zich duidelijk aan het verbeteren en werd steeds levendiger. Om nog onverklaarbare redenen is de teef vanmorgen om 06.30 uur overleden. Hèlen controleerde de pups en kon net getuige zijn van het laatste uitstrekken van het lichaampje en het stoppen van de ademhaling. We hebben nog geprobeerd om het op gang te helpen, maar niets mocht nog baten.
We moesten even heel erg slikken. Wel een hoop tegenslag met dit nest.
We hopen dat Foudre het haalt, maar zijn nu zo depri dat we alles verwachten wat mogelijk is.
Nadat de pup overleden is wordt Vavite minder zenuwachtig als bij de 2e pup. Het lijkt alsof zij er gewend aan raakt. Zelfs het zenuwachtige schoonmaken wat ze de laatste dagen kon hebben is voor een groot deel weg.
In de loop van de dag keert de rust steeds meer terug. Vavite ging steeds meer slapen en we kregen steeds meer vrede met hetgeen gebeurd is.

9 mei 2010
De start van een nieuwe dag en hopelijk van een betere pediode. Manon start de dag vroeg om naar een agility wedstrijd te gaan met Ainnir. Rond 07.00 uur kreeg Ainnir wat eten en Vavite at met haar mee. Foudre geïnspecteerd en .............. hij bleek 245 gram te wegen.

11 mei 2010
Onze hoffotografe, Manon, is vandaag weer een paar foto's wezen maken. Een foto sprong eruit omdat het weergaf hoe iedereen zich langzaam ging voelen.

12 mei 2010
Na een periode van veel zorg en nog veel meer spanning. lijkt de rust te zijn wedergekeerd.
Ze te zien groeit Foudre gestaag. De bevestiging zagen we vanmorgen op de weegschaal. Toen meneer wakker was is hij direct op de weegschaal gelegd en lazen we 345 gram af. Naast die check op gewicht kijken we ook dagelijks of de ogen open gaan. Op dit moment, na 12 dagen, is er nog steeds niets te zien.

13 mei 2010
Voor het eerst sinds 29 april heeft Hèlen 's-avonds in haar eigen bed geslapen.
Vavite en Foudre waren zo ver dat Hèlen het aandurfde om, tussen 2 voedingen door, Vavite bij haar pup weg te halen. De wekker liep om 07.00 uur af en Hèlen is naar beneden gegaan. Ze heeft Vavite bij haar pup gelaten en is direct weer naar bed gegaan. Zo kon Vavite in alle rust Foudre doen, zonder het risico te lopen dat ze hem geen rust zou gunnen om te gaan slapen.
Om 08.30 uur zijn we naar beneden gegaan en hebben Foudre gewogen.
Hij woog 380 gram en ............... we zagen hem door een heel klein kiertje naar buiten loeren. In de loop van de dag zijn de ogen verder open gegaan. Manon heeft een foto van Foudre gemaakt met geopende ogen.

18 mei 2010
De rust is er weer. Foudre groei als de bekende groente en gaat langzaam, maar zeker, naar een gewicht dat correspondeert met zijn leeftijd. Vavite gaat steeds meer rust nemen en kan al op andere plekken zijn als in de werpkist. Als het haar uitkomt komt ze iedereen die binnen zit begroeten. Vavite gaat nu regelmatig op een andere plek liggen om rust te krijgen en slaapt soms op een andere plek als haar pup. Tijdens het controleren en wegen van de pup hebben we steeds meer toeschouwers. Uilleam probeert met zijn grote lichaam zich zover uit te rekken dat hij op de tafel kan kijken naar wat wij wegen. Het lijkt erop dat Foudre kan zien en horen. Ook begint Foudre steeds luidruchtiger te worden. Sinds enige dagen horen we regelmatig een heel hoog blafje uit de werpkist komen.

23 mei 2010
Foudre is nu 23 dagen. Sinds zaterdag (dag 22) krijgt hij een klein beetje puppyvoer. Hij had er zaterdag moeite mee en was lang bezig te ontdekken wat eten is. Vandaag heeft hij ook weer vast voer gekregen, maar nu wist hij al wat eten was en at hij snel zijn portie op.
Ma mocht de restjes eten. Foudre vanmorgen ook gewogen en hij wist de weegschaal op 731 gram te zetten.

30 mei 2010
Het is al aardig wat dagen geleden dat er iets op de site is gezet, maar geen bericht is ................... Thuis is de rust echt wedergekeerd. Iedereen is terug bij de dingen van de dag. Moet ik wel zeggen dat Foudre ook tot een van de dingen van de dag hoort, want alles gaat zo goed met hem dat het normaal is gaan worden.
Vandaag hebben we eindelijk weer mijlpalen bereikt. Foudre is nu een maand en weegt hij precies 1000 gram.
Manon heeft gisteren, als een soort eerbetoon aan dit vechtertje, staatsiefoto's gemaakt en wat foto's op haar hyves gezet.
Ook de site van Smashing Dutch heeft een foto uit deze serie geplaatst.

14 juni 2010
Wat gaat de tijd snel. Het lijkt wel gisteren dat we de laatste hand aan het dagboek gesteed hebben, maar het blijkt al 2 weken geleden te zijn.
Met Foudre gaat het waanzinnig goed. Hij blijft maar groeien en is nu al in staat om uit de werpkist te klimmen. Sinds enige dagen hebben we een nieuwe fotocamera en om die te testen maar wat foto's genomen. Een van de mooiste foto's is een soort klimfoto.

18 juni 2010
Eindelijk is het zover. De chipper, of eigenlijk beter genoemd chipster, van de raad is vandaag geweest. Zij heeft onze Foudre voorzien van een zgn. chip.
Mensen die niet wat zo'n chip is een klein beetje uitleg.
Eigenlijk spreekt men over een transponder en niet over een chip. Een transponder is een chip waar een kleine antenne aan zit. De antenne is opgerold en zit, samen met een chip, in een stukje bioglas. De transponder is ongeveer 12 mm lang en iets dunner dan 2 mm. Als men in de buurt van de transponder een magneet houdt, wordt er in de antenne een kleine elektrische stroom opgewekt die de chip onder stroom zet. Doordat de chip onder stroom staat zend deze een code uit die ontvangen kan worden met speciale apparatuur. De code die men bij honden gebruikt is een code van 15 getallen. De eerste 3 getallen staan voor het land. 528 staat voor Nederland. De volgende 3 getallen staan voor de categorie dieren en de laatste 9 getallen worden gebruikt voor de identificatie van het dier.
De transponder wordt onderhuids ingebracht met een holle naald van ongeveer 2 mm dik. Hij wordt tussen de schouderbladen geïnjecteerd en zal zich daar in het weefsel vast zetten. In de meeste gevallen zal de transponder in de buurt van de injectie blijven zitten. In sommige gevallen gaat de transponder reizen. Zo hebben wij het met Baroux meegemaakt dat de transponder niet diep genoeg zat en daardoor, via het gaatje dat gemaakt is met de injectiespuit, weer het lichaam uit kwam. De transponder op de foto is de transponder die we dezelfde dag tussen zijn vacht zagen zitten. Een paar weken later is een nieuwe transponder geïnjecteerd en deze is blijven zitten. Bij Vavite hadden we een ander probleem. De transponder is niet vast komen te zitten op de geplande plaats tussen de schouderbladen. Na ongeveer een jaar ontdekten we een klein hard bultje op haar borstbeen. Dit bultje bij de dierenarts laten checken en het bleek de transponder te zijn. Omdat Vavite agility liep en zij, in het ongunstigste geval, de transponder kon stoten bij het springen over een hindernis, hebben wij de transponder, met toestemming van de raad van beheer, laten verplaatsen naar een veiligere plek. Nadat we bij Vavite de transponder op zo'n vreemde plek hebben gevonden zijn we wat meer om ons heen gaan informeren en kwamen er achter dat het wel een voorkomt dat de transponder op een andere plek komt. Er zijn zelfs gevallen bekend waar de transponder in de voorpoten zijn gezakt, iets wat identificatie bijna onmogelijk maakt. Daarom is het erg belangrijk dat de chip, enige weken na het plaatsen, gecontroleerd wordt.
Als de chipster van de raad van beheer het identificatiemiddel geplaatst heeft, vult zij papieren in die bij de raad omgezet zullen worden naar een stamboom. Dus vanaf heden is Foudre aangemeld en heet hij voortaan Smashing Dutch Foudre en, omdat hij blijft, krijgt hij binnenkort zijn eigen stukje op onze site.